Gisteren (dinsdag) was een drukke maar gezellige dag.
's Ochtends rond half tien kwamen Yannick en Nicolette op visite. Wij waren toen net beneden en liepen nog in onze pyama, maar dat mag allemaal.
Even weer bijgekletst met Nicolette en geknuffeld met Yannick.
Het was gisteren echt fantastisch weer: strak blauwe lucht, lekker zonnig en dus lekker warm. Isis en ik zijn dan ook 's middags een stukje gaan wandelen. Het gaat nog niet erg ver, maar ik probeer in ieder geval mijn wandelrondjes steeds iets uit te breiden.
Toen we terug kwamen was mijn moeder inmiddels gearriveerd. We zijn lekker met z'n drieën in de tuin gaan zitten en Isis heeft nog uren heerlijk liggen slapen.
Met m'n moeder natuurlijk ook de hele tijd druk zitten kletsen totdat mijn vader haar weer kwam ophalen. Eigenlijk zouden ze de nieuwe auto komen laten zien maar helaas. De nieuwe auto kunnen ze vanavond pas ophalen.....we zijn nog steeds erg benieuwd.
'S avonds om half acht kwamen drie collega's waar ik veel mee werk op visite.
Ik had er echt veel zin in om even weer de nieuwste verhalen van het werk te horen en natuurlijk om isis te showen aan hun. Tijdens mijn zwangerschap hebben ze altijd erg met me meegeleefd en nu kunnen ze dus eindelijk zien wat voor kindje er is geboren. Het was erg gezellig.....maar toen ze weggingen was ik echt helemaal doodop.
Moe worden van gewoon kletsen is voor mij een nieuwe ervaring, normaal kan ik dat echt eindeloos doen.
Ik ben dan ook gelijk naar bed gegaan en heb heerlijk liggen slapen. Wim kwam er midden in de nacht pas bij. Hij was in slaap gevallen op de bank terwijl Isis benenden in de box lag....10 minuten nadat hij erbij kwam begon Isis te huilen dat ze eten wilde. Van Wim mocht ik haar gewoon op bed voeden ookal kon hij dan nog niet gaan slapen. Dat was wel erg gezellig. Zo konden we toch nog een beetje met elkaar kletsen en samen van Isis genieten. Toen ze klaar was met drinken hebben we haar tussen ons in gelegd en met haar geknuffeld.
Uiteindelijk heb ik haar in haar bedje gelegd...ze begon weer te huilen maar niet heel erg. We hebben het huilen dus even aangekeken. Uiteindelijk heb ik haar haar speentje gegeven....na een kwartier weer huilen ( ze was het speentje weer kwijt )
Ik heb haar even getroost en heb haar toen weer het speentje gegeven. Toen ik de tweede keer wegliep lag ze heel tevreden om zich heen te kijken terwijl ze op haar speen sabbelde....en zo zijn we uiteindelijk allemaal in slaap gevallen....
Een betere nacht dan de afgelopen nachten. We sliepen denk ik rond half drie en om half acht werd ze weer wakker van de honger....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten