Iedere nieuwe dag is weer een nieuwe ontdekkingstocht met Isis. We leren elkaar steeds beter kennen, vooral haar manier van huilen en haar manier van doen: wat vindt ze vervelend en wat vindt ze leuk.
Toch is het iedere dag weer een verrassing hoe de dag zal gaan verlopen.
Tijdens iedere dag heeft ze wel een paar uurtjes waarin ze zich niet zo happy voelt en veel huilt.
Dit is vaak 's middags en wanneer ze voor de nacht in slaap moet vallen.
Heel normaal allemaal, maar soms breekt het je allemaal een beetje op.
Gisteravond had Wim er echt even helemaal genoeg van. Hij was echt chagarijnig en kortaf en het leek mij niet verstandig om hem met Isis de nacht op te laten trekken.
Dus na een uur huilen en allerlei nieuw geleerde trucjes die niet werkten ben ik met haar naar beneden gegaan.
Ik heb haar in de kinderwagen gelegd en ben met haar gaan rijden door de woonkamer.
Na een tijdje viel ze heel oppervlakkig in slaap. Van het minste of geringste schrok ze weer wakker en dreigde dan weer te gaan brullen.
Uiteindelijk ben ik zelf op de bank gaan liggen en heb ik met 1 hand steeds de kinderwagen een beetje op en neer geduwd.
Zo zijn we eigenlijk meer per ongeluk samen in slaap gevallen in de woonkamer.
Ach ja, zo beleef je 's nachts nog eens wat.....ik kon er vanacht goed tegen en Wim heeft weer een beetje kunnen bijslapen.
Wim heeft nu dus een speen gekocht.....ik heb daar echt een hekel aan....en hoop dat we eigenlijk bijna niet gaan gebruiken. Vanacht ben ik weer alleen thuis dus we zullen zien hoe lang ik het volhoud naar haar gebrul te luisteren......en wie weet.....valt ze vanacht we als een prinsesje in slaap.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten